خلوت بی تو! معنا نداره
این جا بدونت نازنینم!صفا نداره
صبور و پاکی!قرمز قرمز
آبی دریا پیش تو جلا نداره!
طلای ناب روزگار
تا تو میای میاد بهار
کویر سوخته هم بی تو عشق
ابری شو، رو تنم ببار
بی تو نوایی ندارم!سوز صدایی ندارم
بیا تا تو لحظه ی بغض، سر روی شونت بزارم
من که کسی رو ندارم، جز تو که یاورم باشه
تو این هیاهوی زمون،امید آخرم باشه
همه تنم شوق تو و شور نگاه تو داره
نپرش چرا خیس چشات ، دست خودم نیست می باره
خلوت بی تو!معنا نداره
این جا بدونت نازنینم!صفا نداره
صبور و پاکی!قرمز قرمز
آبی دریا پیش تو جلا نداره!
طلای ناب روزگار
تا تو میای میاد بهار
کویر سوخته هم بی تو عشق
ابری شو، رو تنم ببار
بی تو نوایی ندارم!سوز صدایی ندارم
بیا تا تو لحظه ی بغض، سر روی شونت بزارم
بی تو نوایی ندارم!سوز صدایی ندارم
بیا تا تو لحظه ی بغض، سر روی شونت بزارم
بابک و دریا
